// BLOG
Inspiratievol het oude jaar uit!
18/12/2011
Afgelopen donderdagmiddag hebben 15 mensen de wetten van de zwaartekracht getart, ervaren dat je jezelf niet kunt omduwen en de kracht van het in balans zijn gevoeld. Om onze relaties te inspireren nodigden we Pieter Klaassen uit om deze workshop Aikido te komen geven. Het is lastig zijn combinatie van Aikido, filosofie en praktische toepassingen in het werk en leven van alledag te omschrijven. Eigenlijk geldt: meemaken is weten!
Met een gezellige borrel na afloop was de 1e inspiratiemiddag van De Bovenverdieping wat ons betreft zeer geslaagd. Bedankt voor jullie aanwezigheid!
Intrinsieke motivatie (2)
20/11/2011
Onlangs bezocht ik een congres over maatschappelijk vastgoed. Het gaat de hele dag over wat er mis is in de sector, waarom de samenwerking tussen betrokken partijen niet lukt, hoe het rendement te meten, wie betaalt de tekorten, etc. Maar als je goed luistert, noemen alle sprekers, bij alle casusbesprekingen, persoonlijke kwaliteiten van mensen als succesfactor. Het gaat om durf, leiderschap, doorzettingsvermogen, de wil om te verbinden i.p.v. te concurreren, je kwetsbaar op te stellen, open, eerlijk én origineel te zijn.
Waarom zijn we zo bang om vast te stellen dat het succes van projecten gewoon best vaak afhangt van de juiste persoon op de juiste plek?! Gek hoor. Iemand die ervoor wil gaan en het enthousiasme op alle betrokkenen overbrengt om er samen iets moois van te maken, en die niet op zoek hoeft naar externe motivatie in de vorm van efficientie of rendement, zo iemand is toch eigenlijk bij álle projecten nodig?
Intrinsieke motivatie (1)
18/11/2011
Iedereen in ‘wijkenland’ kent Nel de Jager. En het voorbeeld van de succesvolle revitalisering van de Haarlemmerdijk en -straat. In 25 jaar ging deze straat van een verpauperd gebied naar één van de populairste winkelstraten in Nederland. Haar voorbeeld heeft veel navolging gehad. Overal in het land werden ‘winkelstraatmanagers’ aangesteld. Pas las ik weer een juichend stuk over Nel en haar aanpak. Pas nu begrijp ik ook waarom de aanpak op andere plekken niet of nauwelijks van de grond kwam.
Nel de Jager deed het voor niets. Zij heeft zich al die jaren belangeloos, vanuit haar eigen overtuiging en drijfveren als buurtbewoner, ingezet voor de straat die haar zo aan het hart ging. Pas sinds kort is er een bescheiden budget voor haar diensten beschikbaar. Zij had dus geen opdrachtgever(s), maar streefde haar eigen idealen na. Vanuit haar eigen, intrinsieke motivatie om de buurt een betere plek te maken. En dat werkt!
Programmamanager schaap met 5 poten?
07/11/2011
Door Emiel
Veel organisaties zoeken een alles kunnende duizendpoot als ze iemand nodig hebben om een project of programma te leiden. Er zijn vaak maar weinig mensen die aan een dergelijk functieprofiel kunnen voldoen. De vraag is ook of al die eisen wel relevant zijn. Er wordt namelijk lang niet altijd goed nagedacht over de competenties die nodig zijn in een bepaald project of programma.
Het ene project of programma is het andere niet. Soms is er sprake van inhoudelijke complexiteit, de andere keer zit de uitdaging is de bestuurlijke complexiteit, bijvoorbeeld wanneer er met meerdere organisaties moet worden samengewerkt. Ook kan er sprake zijn van veranderkundige complexiteit, wanneer de organisatorische implementatie een lastige klus is. Kortom, er zijn verschillende typen projecten en programma’s.
De stelling die ik verdedig is dan ook dat er voor elk type project specifieke eisen aan de project- of programmamanager kunnen worden gesteld. Een projectmanager kan zeer succesvol zijn in het ene project, maar in een ander project met een andere context volledig mislukken. Lees hier meer over in het artikel dat ik samen met Next Excellence Now collega Ibeling Ritzema heb geschreven voor ‘Projectie’, het tijdschrift van IPMA-NL.
Het gaat om de mens en de verandering
01/11/2011
Door Emiel
Vorige week was ik te gast bij een seminar van KB&P, een business partner. Het seminar ging over Sharepoint en EnterpriseSocialMedia. Hugo Leijtens van Nexocial liet zijn product WeConnect zien, een platform dat Sharepoint makkelijker in gebruik maakt en meer ‘social’ zoals dat heet.
Veel organisaties hebben flink geïnvesteerd in Sharepoint en zien dat het gebruik zeer matig is. WeConnect is een mooie tool die voor weinig geld als schil op Sharepoint (zowel de oude als de nieuwe versies) een gebruiksvriendelijke en intuitief werkende interface biedt.
Wat mij opviel in de vragen die vanuit de zaal werden gesteld, is dat deze vrijwel niet over de tool gingen. De vragen hadden nagenoeg allemaal betrekking op de organisatorische implementatie. “Hoe houd je grip op informatie en bestanden als iedereen het met elkaar kan delen?”, “Wat is correcte informatie en wat niet?”, “Wat als medewerkers onwenselijke uitlatingen doen?”, “Hoe creëer je een cultuurverandering?”, “Wat als het topmanagement die het uiteindelijk moet ondersteunen zelf digibeet is?”
Wat mij betreft zijn dat ook de juiste vragen. De moeilijkheid zit uiteindelijk niet in de tool. Deze moet weliswaar laagdrempelig, eenvoudig en doeltreffend zijn (WeConnect is daarin al sterker dan Sharepoint). De echte uitdaging zit in het bereiken van de verandering in de mindset en het gedrag van medewerkers. Het doorbreken van ingesleten patronen, het bespreken van risico’s, het met elkaar verzinnen van slimme oplossingen. Op een andere manier omgaan met kennis en samenwerken.
Wat dat betreft is er nog een hoop te doen. Ik krijg er zin in!
Cultureel Jongeren Centrum
19/10/2011
Door Sacha
Het maatschappelijk hart ‘runs in de family’: mijn schoonzus blijkt plannen te hebben om een Cultureel Jongeren Centrum (CJC) op te richten in haar woonplaats! Als we haar verhalen zo aanhoren, blijkt dat kleine dorpen ook lijden aan ‘grootstedelijke problemen’: jongeren zorgen voor overlast door een gebrek aan een eigen plek waar aansprekende activiteiten worden georganiseerd, en door een gebrek aan begrip van volwassenen voor hun behoeften en wensen. Organisaties die zich (wel) met jongeren bezig houden, staan niet hoog op de agenda, of mensen met hetzelfde doel werken langs elkaar heen.
Hier ligt een mooie kans om onze kennis en ervaring te bundelen, met als doel een plan op te stellen voor de oprichting van het CJC! Komende vrijdag gaan we er de hele dag aan werken. En daarna? Veel lobbyen in de directe omgeving. En op zoek naar plekken waar zoiets al eens is gedaan om inspiratie op te doen… We hebben er zin in!
Drijfveren voor sociale participatie
05/10/2011
Door Emiel
Afgelopen maandag was ik op een bijeenkomst van Winkwaves, die hun platform voor samenwerken en kennisdelen (‘het kenniscafé’) bespraken aan de hand van een praktijkvoorbeeld. Daarnaast werden resultaten van een onderzoek gepresenteerd dat is uitgevoerd door studenten van de VU en UvA. In dat onderzoek is gekeken naar de werkelijke participatie van gebruikers van het platform en zijn ook de drijfveren van die gebruikers onderzocht.
Het blijkt dat de drie belangrijkste drijfveren voor mensen om mee te doen in een virtuele community bestaan uit (vrij vertaald):
- De bevestiging dat jouw bijdrage ertoe doet. Mensen hebben het gevoel dat ze worden gehoord en dat ze daadwerkelijk hun mening en ideeën kwijt kunnen. Dat betekent dat het voor gebruikers van belang is dat er voldoende interactie is (reacties op berichten)
- Het gevoel van verbondenheid. Door het gebruik van een virtueel platform krijgen mensen het gevoel verbonden te zijn, meer nog dan het delen van dezelfde ruimte of het enkele feit binnen dezelfde afdeling te behoren
- Het gevoel de ruimte te krijgen. Er is een kanaal om je creativiteit kwijt te kunnen. Om zaken te delen die je leuk of belangrijk vindt, maar anders niet had gedeeld omdat er geen ‘podium’ voor was.
Bovenstaande bevestigt voor mij dat als je een abstract organisatieconcept als ‘kennismanagement’ wil laten leven, je zult moeten beginnen met de focus op de mensen. Wat drijft hen? Waar krijgen zij energie van? Vanuit dat punt kun je de sociale interactie zo organiseren dat de organisatie als geheel kan profiteren.
Subsidie voor sociale innovatie!
03/10/2011
Door Emiel
Vanaf vandaag kunnen bedrijven Europese subsidie aanvragen voor sociale innovatie. Deze subsidie is bedoeld voor het inhuren van een externe adviseur die projecten uitvoert om bedrijfsprocessen te verbeteren of de duurzame inzetbaarheid te vergroten.
Ook vanuit Europa wordt gelukkig het nut gezien om het bedrijfsleven verder te ontwikkelen en te versterken om zo de concurrentiepositie van Europa binnen de wereldeconomie te verstevigen.
Dus managers: pak deze kans om zonder grote investeringen en risico’s aan de slag te gaan met verbeteringen op de werkvloer!
Efficiency en veerkracht
28/09/2011
Door Emiel
Afgelopen vrijdag een inspirerende dag gehad op het PLUK Innovatie Festival dat in het teken stond van sociale innovatie. Een van de sprekers was Sander Tideman die een mooi model heeft ontwikkeld voor duurzame ontwikkeling van de economie.
Vrij vertaald stelt hij daarin dat elk succesvol organisme naast een bepaalde mate van efficiency ook voldoende aandacht heeft voor het opbouwen van veerkracht (bijvoorbeeld slapen of uitrusten). Dat principe kun je ook betrekken op de economie of op organisaties. Dan zie je dat daar de balans is doorgeslagen naar efficiency en dat daardoor het systeem op den duur vastloopt. Er is dus meer aandacht nodig voor de andere kant, de veerkracht.
Die veerkracht zit bij mensen en organisaties onder andere in een net van (sociale) relaties in de omgeving waardoor het mogelijk is om uit te puffen, nieuwe dingen te proberen of even gek te doen. Dat betekent voor organisaties dus dat ze bewust moeten stimuleren en faciliteren dat medewerkers structureel ruimte krijgen voor rust, creativiteit en sociale interactie. Vaak al op korte, maar zeker ook op de langere termijn komt dit de productiviteit ten goede.
Het idee dat we op het werk continu de focus moeten hebben op efficiency en dat we thuis geheel in het teken kunnen laten staan van ontspanning (pantoffels en krant) is steeds meer achterhaald. Tijd dus voor sociale innovatie op de werkvloer!
Resultaten meten door verhalen te vertellen
22/09/2011
Door Sacha
Vorige week een workshop ‘storytelling’ georganiseerd in het kader van het wonen, welzijn, zorg-project in Apeldoorn. Het bevestigde mijn gevoel dat verhalen vertellen een goed instrument is om resultaten binnen projecten met elkaar te delen. Natuurlijk moet er ook aandacht zijn voor ‘de cijfers’, maar vaak zijn verhalen een veel krachtiger middel om duidelijk te maken dat een project ‘werkt’.
Zoals in het voobeeld van de vrouwenstudio in Roosendaal, een laagdrempelige plek ‘speciaal voor díé vrouwen uit de wijk, die anders niet zo gemakkelijk hun huis uitkomen of deelnemen aan activiteiten. Nadat de studio een half jaar geleden is opengegaan, is bijgehouden hoeveel vrouwen er zijn langsgeweest of hebben deelgenomen aan activiteiten. Dat geeft je een idee van het succes. Maar omdat de studio er eerst niet was, en er dus geen vergelijkingsmateriaal is, geeft het volgende verhaal een veel betere inkijk in wat het project voor veel vrouwen in de buurt betekent.
Een jonge vrouw uit Marokko kwam naar Nederland om te trouwen. In Marokko had zij een groot sociaal leven, ze studeerde, had al haar familie om zich heen, voelde zich een moderne, vrije vrouw. In Nederland sprak ze de taal niet, kende niemand en kon geen werk vinden. Ze vereenzaamde, werd depressief, durfde niet meer naar buiten. Een buurvrouw nam haar mee naar de vrouwenstudio. Stapje voor stapje kroop ze uit haar schulp. Nu zit zij vol energie en is er altijd een lach op haar gezicht. Ze helpt andere vrouwen en geeft zelfs les in de vrouwenstudio!
Dat is pas een mooi resultaat, toch?! En zeker als je wel 100 van dit soort verhalen kunt vertellen over het project. Hoeveel bezoekers er daadwerkelijk binnenkomen is als meetinstrument voor succes dan eigenlijk al niet zo belangrijk meer…
De 
Tegenwoordig lijkt onze arbeidsproductiviteit te worden gemeten in het aantal e-mails dat we aan elkaar versturen. Veel mensen raken het overzicht kwijt en beginnen behoefte te krijgen aan een leukere, efficiëntere en 